Deerhound - Pawsource

Deerhound

Geschiedenis

De Deerhound, ook wel bekend als de Schotse Deerhound, is een oud ras dat al eeuwenlang bestaat. Het is afkomstig uit Schotland en werd oorspronkelijk gefokt voor de jacht op herten. Deze honden werden gebruikt door de Schotse adel en werden beschouwd als een statussymbool.

Hoewel de Deerhound populair was bij de adel, raakte het ras in de 18e eeuw bijna uitgestorven vanwege de afname van het aantal herten. Gelukkig werd het ras gered door enkele enthousiaste fokkers en tegenwoordig is het weer een geliefd ras, niet alleen in Schotland, maar over de hele wereld.

Karakter

De Deerhound is een vriendelijke en zachtaardige hond met een rustig karakter. Het zijn uitstekende gezinshonden die goed omgaan met kinderen en andere huisdieren. Ondanks hun grootte en kracht zijn ze niet agressief en hebben ze een liefdevolle persoonlijkheid.

Vanwege hun oorspronkelijke doel als jachthond zijn ze nog steeds zeer atletisch en hebben ze veel beweging nodig. Ze zijn niet geschikt voor het leven in een appartement en hebben een grote tuin nodig om in te rennen en spelen.

Gezondheid

Over het algemeen is de Deerhound een gezond ras. Zoals bij alle rassen, zijn er enkele gezondheidsproblemen waar ze vatbaar voor zijn. Enkele van de meest voorkomende gezondheidsproblemen bij de Deerhound zijn heupdysplasie, osteosarcoom en maagtorsie. Het is belangrijk om uw Deerhound regelmatig te laten controleren door een dierenarts om eventuele gezondheidsproblemen op te sporen.

Verzorging

De Deerhound heeft niet veel verzorging nodig, maar het is belangrijk om ze regelmatig te borstelen om hun vacht gezond en glanzend te houden. Omdat ze groot zijn, hebben ze ook veel voedsel nodig en het is belangrijk om hun dieet in de gaten te houden om te voorkomen dat ze overgewicht krijgen.

Hoewel de Deerhound relatief gemakkelijk te verzorgen is, hebben ze wel veel beweging nodig. Ze moeten regelmatig worden uitgelaten en hebben een grote tuin nodig om in te rennen en spelen. Het is belangrijk om hun activiteiten in de gaten te houden, vooral als ze nog jong zijn, om te voorkomen dat ze zichzelf blesseren.

Terug naar blog
1 van 3